خوب یادم می آید آن احساس باید و انگیزه ای که وبلاگ بادیه را ساخت (حدودا 3 سال پیش). و اتفاق  ها ی عجیب و اتفاق عجیب تر که در  گذر این نوشتن ها رخ داد ... و  بعدها که ریشه های همان حس، وب نویسی و بیشتر خود  نوشتن را تا مدت ها از کار انداخت و سکوتی سنگین را به روزهایم آورد .....
....

و از آنجایی که بعضی احوالات خاص آدم ها در  حوزه زمان اساسا  حل نشدنی است ، ناچار به دنیایی پناه بردم فارغ از شرایط موجود و  دنبال تبدیلی یا نگاشتی گشتم حقیقی، که  ایام را سامان  دهد و  قضاوت را  آسان تر ! ...
....
و حالا که زمان زیادی گذشته است باز هم، همان حس های قدیمی است دلیل برگشتن و از نو نوشتن!  فقط شکل و نوع جدیدی به خودش گرفته و روزهایی ساخته است. روزهایی شاید تازه ...